Top böceği, topladığı yiyecekleri top şekline getirerek, yuvarlaya yuvarlaya taşıdığı için bu adı almıştı. O gün yine bir sürü yiyecek bulmuş, ağır adımlarla topladıklarını yuvasına taşıyordu. Oysa çevredeki çoğu böcek topladıkları yiyecekleri birkaç kanat çırpışıyla rahatça yuvalarına taşıyabiliyordu.

Top böceği, bir süre sonra yorulduğunu hissetti. Biraz dinlenmek için durdu ve yüzündeki teri sildi. O sırada, “Sen ne garip bir böceksin…” diyen bir ses duydu. Konuşan, çocuk yaştaki bir arıydı. Top böceği, “Ben de senin gibi bir böceğim,” diye cevap verdi.

Küçük arı, “Benim gibi değilsin. Uçmak yerine, o yiyecek topunu yuvarlıyorsun,” dedi. Bu kadar ağır yiyeceği kanatlarıyla taşımasının imkanı olmadığını, tek çözümün yuvarlayarak taşımak olduğunu anlattı top böceği. Küçük arı, “Gördün mü işte! Garip bir böcek olduğunu sen de kabul ediyorsun,” dedi. Sonra da kanatlarını çırptığı gibi havalanıp uçmaya başladı. “Böyle uçabilseydin, her şey daha kolay olurdu,” diye konuşmaya devam etti küçük arı. Bir yandan da yaprakların, çiçeklerin arasından geçerek gösteriş yapıyordu.

Top böceği önce, “Şanslı bir böceksin,” dedi. Sonra da, ” Hepimizin farklı özellikleri var ve gün gelir birbirimize ihtiyacımız olur,” diye devam etti. Genç arı ukala bir tavırla, “Ben de bu özellikler varken kimseye ihtiyaç duymam,” dedi. Top böceği ona cevap vermeden yiyecek topunu taşımaya devam etti.

Güneş batmak üzereydi. Bu yüzden küçük arı hızla evinin yolunu tuttu. Ne var ki güçlü bir rüzgarın fırlattığı dal hızla arıcığa çarptı. Zavallı arı yaralanıp yere düştü. Çarpan dal kanadını ve bacağını zedelemişti. Bir süre bağırarak yardım istedi ama kimseye sesini duyuramadı. Derken uzaktan geçen top böceğini gördü. Top böceği küçük arının sesini duymuş, ona yardıma gelmişti. “Diğer kanatlı böcekler gibi işimi erken bitirip evime gitmediğim için çok şanslısın,” dedi. Taşıdığı yükü bir kenara bırakan top böceği, yaralı arıyı sırtlayıp onu ailesine teslim etmek için yola koyuldu. Anne arı ile baba arı da çocuklarını aramaktaydılar. Top böceği küçük arıyı ailesine teslim edip evine gitti.

Arıcığın iyileşmesi uzun sürmedi. Bu arada düşünmek için bolca vakti olmuştu. Top böceğine söyledikleri için çok pişmandı. İyileşince gidip top böceğinden özür diledi ve ona bal ikram etti. Evine dönerken, “Top böceği haklıydı. Farklılıklarımız olabilir ama her an birbirimize ihtiyaç duyabiliriz,” diye düşünüyordu.

 Bu masalı dinlemek için buraya tıklayın.

Sevgili Aileler; Bir Masal sitemizin size ve çocuklara faydalı olduğunu umarak masallar seçiyor, beğendiğinizi ve bizi takip ettiğinizi umuyoruz. Bizlere de faydalı olması açısından lütfen yorum bırakmayı unutmayın 🙂

Bir Masal sitemizin uygulamasını artık Akıllı telefonlarınıza yükleyebilirsiniz, Buraya tıklayarak Google Play’den Bir Masal uygulamamızı indirin.