Güzel bir şehirde bir mahalle varmış. Orada güzel siteler, sitelerin içinde çocukların oynayabileceği alanlar, oyuncaklar, basketbol sahası varmış. Bu binalarda oturan ailelerin çocukları aşağıya iner güzel vakit geçirirlermiş. Ama bu evlerden birinde oturan iki çocuk hiç aşağıya inmezler, aşağıda mutlu bir şekilde oynayan çocukları pencereden, balkondan izlerlermiş. Aşağıya inip çocuklarla oynamayı eğlenmeyi o kadar çok istiyorlarmış ki…

Ama anneleri izin vermiyormuş. Sebebi de üstleri kirlenir, bir yerlerine bir şey olur, düşerler diye korkuyormuş. Anneleri bu konuda çok hassasmış. Her gün bu şekilde devam edip geçiyormuş. Çocuklar bu duruma çok üzülüyor ama annelerini de ikna edemiyorlarmış.

Bir gün karşı komşuları bu durumu fark etmiş, işten eve dönerken bu iki çocuğun balkondan aşağıdaki oynayan bağıran çocuklara imrenerek baktıklarını fark etmiş. Aşağıdaki çocuklardan birine sormuş; “ anneleri izin vermiyor” demişler.

Bu arada adam yani çocuk gelişim uzmanıymış. Adam çocukların haline üzülmüş ve anneleriyle uygun bir zamanda konuşmaya karar vermiş. Birkaç gün sonra adam iş dönüşü çocukların anneleriyle kapının önünde tanışmış ve selamlaşmışlar. Adam kendini tanıtmış, kadına müsaitseniz sizinle bir şey konuşacağım demiş.

Adam, “ çocuklarınızı hep balkonda görüyorum, bahçede oynayan çocukları izliyorlar. Dikkatimi çekti neden onlar inmiyor ve yaşıtlarıyla oynamıyor.” demiş. Kadın da sebeplerini açıklamış.

Adam, kadına yaptığının yanlış olduğunu söylemiş. Çocuklarınızın yaşıtlarıyla vakit geçirmesinin, oyun oynamasının kişiliklerinin sağlıklı bir şekilde gelişmesine yardımcı olacağını anlatmış.

“Yaratıcılıklarının gelişimi, sağlıklı birer birey olmaları için günde birkaç saat da olsa oyun oynamaları gerektiğini ifade etmiş. Böyle yaparak çocuklarınıza yarar değil zarar veriyorsunuz demiş. Bırakın düşsünler üstleri kirlensin, ufak tefek düşmelerden bir zarar gelmez” demiş ve “hem çocuklarınızı da mutsuz ediyorsunuz” demiş.

Anne de bunu anlamış, doktora teşekkür etmiş, çocuklarını her gün iki saat bahçeye göndermeye başlamış. Arada bir pencereden onlara bakıyormuş. İki kardeş çok mutlularmış. Doyasıya oynayıp eve çıkıyorlarmış. Anneleri de onlar mutlu diye çok memnun olmuş.

Sevgili Aileler; Bir Masal sitemizin size ve çocuklara faydalı olduğunu umarak masallar seçiyor, beğendiğinizi ve bizi takip ettiğinizi umuyoruz. Bizlere de faydalı olması açısından lütfen yorum bırakmayı unutmayın 🙂

Bir Masal sitemizin uygulamasını artık Akıllı telefonlarınıza yükleyebilirsiniz, Buraya tıklayarak Google Play’den Bir Masal uygulamamızı indirin.

Masalı yazan : Deniz Altıok. Bu masalın izinsiz kullanılması, kopyalanması ve yayınlanması yasaktır.