Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde bol ağaçlı bir kasabada beraber mutlu yaşayabilen hayvanlar varmış. Bu kasabada kitap okumayı çok seven minik bir tavşan varmış. Adı Kubu’ymuş. Kitapsever Kubu, yeni heyecanlar ve maceralara ortak olmayı, sayfaların kokusunu, kitaba dalıp gitmeyi kısacası kitap ile ilgili her şeyi çok seviyormuş. Fakat Kubu’nun bir sorunu varmış. Kubu’nun özel alanı yokmuş.

Kubu ne zaman kitap okumak istese herkes onu bir şekilde rahatsız ediyormuş. Oysa Kubu yeni çıkan Dünyayı Gezen Tavşan Mimi kitabını büyük bir hevesle almış. Seri bir kitapmış bu ve çok heyecanlı gidiyormuş.

Kubu okuldan gelmiş, ödevlerini yapmış, yemeğini yemiş ve bahçeye çıkıp kanepede ayaklarını uzatarak kitap okumak istiyormuş. Kubu kitaba başlamış birkaç sayfa ilerlemiş ve en heyecanlı yerinde annesi, “Kubu bana yardıma gelir misin lütfen?” demiş. Kubu annesinin yanına gitmiş bir an önce yardım edip geri kitabına dönmek istiyormuş çünkü. Fakat annesi Kubu’ya o kadar çok iş vermiş ki, aslında lazım olmayan şeyleri de yaptırmış. Sonra biraz erzak hazırlayıp onu anneannesine götürmesini istemiş. Kubu’nun başta canı sıkılmış ama anneannesinin evi sessiz sakinmiş hemen kitabını yanına almış ve erzaklarla beraber yola çıkmış.

Kubu kitabına bakıp bakıp gülümsüyormuş, bir an önce o dünyanın içine girmek istiyormuş. Kubu anneannesine varmış ve erzakları yerleştirmesine yardım etmiş sonra, “Ben kitap okuyacağım, bahçedeyim.” demiş ve koşarak bahçeye gitmiş. Anneannasinin arkadaşları gelecekmiş o gün ve Kubu’ya sürekli soru sormuşlar, kitabını incelemişler ve yorum yapıp durmuşlar. Çay servisine dahil olmuş Kubu ve yine kitabını okuyamamış.

Kubu artık çok sinirlenmiş. Büyüklerin kendine ait hep bir özel alanı var, onlara karışan yok ama o çocuk diye sürekli rahatsız edilmek zorunda kalıyordu. Oysa Kubu’nun sadece istediği kitabını okumaktı. Kubu akşamüstü eve gelmiş ve annesiyle babasıyla konuşmak istediğini söylemiş. Anne babası rahat bir şekilde çaylarını içerken özenle konuşmasına hazırlanan Kubu konuya girmiş, “Size biraz bugünden bahsedeceğim ama bugün son zamanlarda o kadar çok tekrarlanıyor ki artık bu durumdan çok sıkıldım. Benim hiç özel alanım yok ne bu evde ne anneannemin evinde. Etrafımda siz büyükler varken özel alanım malesef yok. Kitap okumak istedim bugün sadece ama annem iş yaptırdı yetmedi anneanneme yolladı, orada okuyacağım dedim orda da iş yaptım, servis yaptım ama hiç Kubu sen kendi işinle ilgilen diyen olmadı.

Sizin kendi özel alanlarınız nasıl varsa lütfen bana da saygı duyun. Sizin gibi büyük değilim diye beni kenara atıyorsunuz ve saygı duymuyorsunuz.” demiş ve büyük bir oh çekmiş. Rahatlamış Kubu. Anne ve babası çok şaşırmış hatta ağızları açık dinlemişler. Olaylara hiç Kubu’nun açısından bakmadıklarını ve onu ne kadar rahatsız ettiklerini anlamışlar. Kendilerine yapılsa Kubu kadar sakin tepki veremeyeceklerini düşünmüşler ve oğulları için bir kez daha üzülmüşler. Kubu’dan özür dilemiş ve minik aile kocaman sarılmışlar.

 Bu masalı dinlemek için buraya tıklayın.

Sevgili Aileler; Bir Masal sitemizin size ve çocuklara faydalı olduğunu umarak masallar seçiyor, beğendiğinizi ve bizi takip ettiğinizi umuyoruz. Bizlere de faydalı olması açısından lütfen yorum bırakmayı unutmayın 🙂

Bir Masal sitemizin uygulamasını artık Akıllı telefonlarınıza yükleyebilirsiniz, Buraya tıklayarak Google Play’den Bir Masal uygulamamızı indirin.

Masalı yazan : Deniz Altıok. Bu masalın izinsiz kullanılması, kopyalanması ve yayınlanması yasaktır.