Bir varmış bir yokmuş. 7 ve 9 yaşlarında iki çocukları olan bir aile varmış. Anne ve baba gündüzleri çalışır, akşamları iş çıkışı eve gelirlermiş. Çocuklar, anne ve babaları gidince akşama kadar babaannelerinde kalırlarmış. Anne ise bir önceki akşam bütün yemekleri yapar ve dolaba koyarmış. Çocuklar okuldan eve gelince babaanne dolaptaki yemeklerden çocuklara yemek hazırlarmış. Hasan yemek yermiş ama Duygu hiç sofraya oturmaz, otursa bile aç değilim dermiş. Sonra ” ben markete gidiyorum.” diyerek atıştırmalık bir şeyler alıp onları yermiş. Kendine abur cubur menüsü yaparmış.

Akşam olunca annesi ve babası işten gelir, birlikte akşam yemeği yemek isterlermiş. Duygu ise öğlen yediği atıştırmalıktan dolayı karnı hep tok olurmuş. Çünkü marketten aldığı şeyler daha çok hoşuna gidermiş. Uzun bir zaman bu şekilde geçmiş. Bir gün babaannesi sormuş, ” Yavrum neden okuldan gelince bizimle birlikte yemek yemiyorsun?” diye. “Annen sizin için her gün güzel yemekler yapıyor, kardeşin yiyor ama sen yemiyorsun? Neden?” diye sorarak konuşmaya devam etmiş. Duygu cevap veremeyince kardeşi Hasan onun yerine cevap vermiş. “Her gün okulda abur cubur şeyler alıyor, ondan acıkmıyor.” demiş. Duygu Hasan’a kızmış ama daha sonra babaannesi konuşmaya başlamış. Onlardan yemenin sağlıklı olmadığını söylemiş. Sürekli onlardan yemek gelişmeyi engeller, tam olarak büyüyemezsin demiş. Sağlıklı yaşamak ve tam gelişmek için annenin hazırlığı yemeklerden yemelisin demiş.

Akşam anne ve baba gelince, babaanne onlarla konuşmuş. Duygu’nun çok yemek yemediğini, hep okuldan abur cubur aldığını ve bu yüzden hep tok olduğunu anlatmış. Evde yemek yemesi gerektiklerini söylemiş. Anne ve babası Duygu ile konuşmaya başlamış. Eğer bu şekilde devam ederse okulda yemek alması için verdiği parayı kesmek zorunda kalacaklarını da söylemiş. O parayı abur cubur için değil sağlıklı bir şeyleri yemek için veriyoruz, demişler. Aradan bir kaç gün geçmiş. Duygu bir gün sabah rahatsızlandığı için okula gidemeyeceğini söylemiş. Doktora götürmüşler ve bunun sebebinin son zamanlarda sağlıklı beslenmediği için olduğu ortaya çıkmış. Anne ve babası da doktora, Duygu’nun çok fazla yemek yemediğini bunun yerine cips ve çikolata yediğini anlatmış.

Bu sefer doktor Duygu ile konuşmaya başlamış. Duygu’nun gelişme çağında olduğunu, düzenli büyümesi ve sağlıklı gelişmesi için yemek yemesi gerektiğini bahsetmiş. Arkadaşlarının boyu uzarken onun boyunun uzamayacağını ve derslerine çok iyi çalışamayacağını da söylemiş. Bunları duyan Duygu kendini kötü hissetmiş. Hasta olduğu süre boyunca okula gitmemiş ve evde yatmış. Bu zamanlarda ise cips çikolata yiyemediği için ev yemeği yemek durumunda kalmış. İlk gün yemek yediğinde, annesinin yemeklerini ne kadar özlediğini fark etmiş. 2-3 güne hemen iyileşmiş ve bundan sonra okulda cips ve çikolata almamış.

 Bu masalı dinlemek için buraya tıklayın.

Sevgili Aileler; Bir Masal sitemizin size ve çocuklara faydalı olduğunu umarak masallar seçiyor, beğendiğinizi ve bizi takip ettiğinizi umuyoruz. Bizlere de faydalı olması açısından lütfen yorum bırakmayı unutmayın 🙂

Bir Masal sitemizin uygulamasını artık Akıllı telefonlarınıza yükleyebilirsiniz, Buraya tıklayarak Google Play’den Bir Masal uygulamamızı indirin.

Masalı yazan : Deniz Altıok. Bu masalın izinsiz kullanılması, kopyalanması ve yayınlanması yasaktır.