Çayır takımının yeni bir kalecisi yokmuş. Tavşan Zıpzıp çok hızlıymış ama kalede duramıyormuş. Sincap Fındık çok minikmiş, topu göremiyormuş. Herkes düşünürken yavaş yavaş yürüyen Kaplumbağa Tonton ortaya çıkmış. Ben deneyebilir miyim demiş usulca. Bazıları gülmüş, sen çok yavaşsın demişler. Ama Tonton hiç üzülmemiş. Denemeden bilemezsiniz demiş.

Tonton kaleye geçmiş. İlk şutu Aslan Pofu atmış. Top hızla geliyormuş. Tonton yerinden kıpırdamamış ama kabuğunu öne uzatmış. Top kabuğa çarpıp geri sekmiş. Arkadaşları şaşkınlıkla bakmış. Sonra Zıpzıp bir şut daha atmış. Tonton sakince beklemiş, doğru anda elini uzatmış ve topu yakalamış. Sahada alkışlar yükselmiş.

Maç boyunca Tonton tek bir gol bile yememiş. Çünkü acele etmiyor, dikkatle bakıyormuş. Maç bittiğinde takım arkadaşları onu omuzlarında havaya kaldırmak istemiş ama Tonton çok ağırmış. Bunun üzerine etrafında halka olup birlikte dans etmişler. Tonton kıkırdayarak demiş ki, hızlı olmak bir hediyedir, sabırlı olmak da başka bir hediyedir.

O günden sonra çayır takımının kalesinde hep Tonton durmuş. Çocuklar şunu öğrenmiş: herkesin farklı bir gücü vardır. Önemli olan kendi gücünü bilmek ve takımına güvenmektir. Akşam Tonton evine dönerken yıldızlara bakmış. Yarın yine sahada olacağım demiş. Sonra kabuğuna girip mışıl mışıl uyumuş.