Gökyüzünde parlak bir gün varmış. Güneş, bulutların arasında gülümseyerek ışıldıyormuş. Ay ise uzaktan onu izliyormuş. Ay canım sıkıldı demiş. Benimle oynar mısın Güneş. Güneş kocaman gülmüş. Tabii ki oynarım demiş. Ne oynayalım. Ay biraz düşünmüş ve saklambaç oynayalım demiş. Güneş çok sevinmiş. Sen saklan ben seni bulayım demiş Ay.

Güneş göz kırpmış ve parlamaya başlamış. Ay yavaşça yaklaşmış. Küçük adımlarla Güneş'in önüne geçmiş. Gökyüzü birden kararmış. Kuşlar susmuş. Çiçekler yapraklarını kapatmış. Bir kelebek çok şaşırmış. Aaa gündüz miydi gece mi olduk diye sormuş. Ama korkmamış. Ay Güneş'in önünde duruyormuş sadece.

Ay kıkırdamış. Buldum seni Güneş demiş. Sıra sende artık ben saklanayım. Yavaşça kenara çekilmiş. Güneş yeniden parlamış. Gökyüzü tekrar aydınlanmış. Kuşlar cıvıldamış. Çiçekler açılmış. Kelebek de kanatlarını çırpmış. Ne güzel bir oyundu demiş.

Güneş ve Ay her zaman iyi arkadaş kalmışlar. Bazen yine saklambaç oynarlar. O zaman gökyüzü kısa bir süre kararır. Sonra yine gülümser. Sen de gördüğünde bilirsin. İki arkadaş oyun oynuyor demektir.