” Nasıl bir leyleğim ben” diye düşündü kendi kendine Ela. Çünkü her yıl havalar soğuduğunda bütün leylek arkadaşları, annesi, babası, herkes gitmek isterken o bir türlü istemiyordu. Aslında bu durumun birden fazla sebebi vardı. Mesela aslında biraz soğuk havaları severdi. Kar yağdığını görmek için yanıp tutuşurdu örneğin, ya da sıcacık evlerini bırakıp neden yenisini bir daha yaptıklarını anlamazdı.

Ablası ile bu düşüncesini paylaştı bir gün.

– Abla, ben evimizi bırakıp gitmek istemiyorum.
– Olur mu Ela? Gitmemiz gerekiyor, havalar soğuyor, burada kalırsak sağ kalamayız, çok zor günler geçiririz.
– Peki abla, sadece ben kalsam sizin dönüşünüzü beklesem, evimizi burada tutsam, sence nasıl olur?
– Bunu annem ve babama sormalısın.

demiş ablası. Umduğunu yine de bulamayınca Ela, bu sefer annesi ve babasına danışmaya karar vermiş. Ama onlar da aynı şeyi söylemişler. Hatta babası uzaklara gitmenin ve sonra geri dönmenin nasıl güzel ve heyecan verici bir seyahat olduğunu anlatmış. Ve Ela’ya asıl korktuğunun seyahat olup olmadığını sormuş.

Bunun üzerine Ela düşünmeye başlamış, düşünmüş, düşünmüş… Ve fark etmiş ki galiba yolda uçarken, mola verdiklerinde ailesini kaybetmekten, kendisi kaybolmaktan korkuyormuş. Bunu fark etmek onu çok ama çok rahatlatmış. Aslında korkacağı hiçbir şey yokmuş… Böylece yıllar sonra ilk kez rahatlıkla ailesi ile beraber uçup gitmiş…

 Bu masalı dinlemek için buraya tıklayın.

Sevgili Aileler; Bir Masal sitemizin size ve çocuklara faydalı olduğunu umarak masallar seçiyor, beğendiğinizi ve bizi takip ettiğinizi umuyoruz. Bizlere de faydalı olması açısından lütfen yorum bırakmayı unutmayın 🙂

Bir Masal sitemizin uygulamasını artık Akıllı telefonlarınıza yükleyebilirsiniz, Buraya tıklayarak Google Play’den Bir Masal uygulamamızı indirin.

Masalı yazan : Deniz Altıok. Bu masalın izinsiz kullanılması, kopyalanması ve yayınlanması yasaktır.