Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde büyük bir şehirde yaşayan ve büyük hayalleri olan bir Özgür varmış. Özgür henüz 10 yaşındaymış. Özgür’ün kahramanı ve en büyük hayranı babasıymış. Babası itfaiyeciymiş ve ateşlere, yangınlara karşı savaşıyormuş. Özgür bu yüzden babasını kahraman olarak görüyor ve ilerde onun gibi harika bir itifaiyeci olmak istiyormuş.

Okulda arkadaşlarına babasını anlata anlata bitiremiyormuş. Bir gün arkadaşlarından birisi, “Onlara haber geliyor ve söndürmeye gidiyorlar, normal bir meslek ne çok abartıyorsun Özgür. Sanki şehri yangından kurtarmış gibi.” demiş ve diğerleriyle birlikte gülmeye başlamışlar. Özgür bu duruma çok içerlemiş. Babası sadece ateşi söndürmüyor belli stratejiler geliştirip o yangının yayılmasını engelliyor ve ekibi ile hemen söndürüyormuş.

Özgür akşam babasına okulda olanları anlatmış ve ertesi gün onunla işe gelmek istediğini söylemiş. Babası kabul etmiş. Sabah erkenden kalkmışlar ve hazırlanıp gitmişler. Özgür daha önceden babasının iş yerine gitmişti ama değişim sonrası ilk kez gidiyordu. Ekipmanları, kıyafetleri ve binaları daha iyi hala getirilmişti. Özgür etrafı ve her şeyi en ince ayrıntısına kadar incelerken babası iş arkadaşları ile oturuyor sohbet ediyorlarmış. Özgür onları öyle sabahtan beri otururken görünce arkadaşının dedikleri aklına geliyormuş ve morali bozuluyormuş. Özgür’ün kahramanı neden böyle olmuştu diye düşünüp durmuş Özgür.

Hep beraber öğle yemeğine çıkmışlar. Özgür kafasındaki düşünceleri atmaya çalışıyormuş ama zorlanıyormuş. Yemeklerini güzelce yiyen ekip ve Özgür yerlerine geri dönmüşler. Tam çay koyacakken birden art arda telefonları çalmaya başlamış. Bir yangın ihbarı gelmiş. Bir lisede elektrik tellerinde meydana gelen arızadan dolayı yangın başlamış ve hızlıca büyüyormuş. İtfaiye ekibi hemen ekipmanlarını almış, kasklarını geçirip arabalara binmişler.

Özgür’de hemen bu karışıklıkta arabanın birine binmiş. Babasını gözleri ile görmezse içi rahat etmezmiş çünkü. Yangın yerine çabucak ulaşan itfaiye ekibi hemen üstten ve içeriye giren bi ekiple beraber yangını kontrol altına almayı başarmışlar. Bu sırada da içeride mahsur kalan birkaç öğretmen ve öğrenciyi de büyük bir kahramanlıkla dışarı çıkarmış ve ambulansa kadar götürmüşler.

Özgür arabanın içinden bir öğrenciyi kucaklayıp getiren babasını görünce gözleri dolmuş. “İşte benim kahraman babam!” diye seslenmiş. Özgür öğlen babasından şüphe ettiği için, arkadaşları da haberlerde itfaiye ekibin başarısını görünce Özgür’le dalga geçtikleri için çok pişman olmuşlar. Özgür’ün kahramanı olan babası tam bir kahraman gibi ekibiyle birlikte yangını söndürmüş ve insanları kurtarmıştı.

 Bu masalı dinlemek için buraya tıklayın.

Sevgili Aileler; Bir Masal sitemizin size ve çocuklara faydalı olduğunu umarak masallar seçiyor, beğendiğinizi ve bizi takip ettiğinizi umuyoruz. Bizlere de faydalı olması açısından lütfen yorum bırakmayı unutmayın 🙂

Bir Masal sitemizin uygulamasını artık Akıllı telefonlarınıza yükleyebilirsiniz, Buraya tıklayarak Google Play’den Bir Masal uygulamamızı indirin.

Masalı yazan : Deniz Altıok. Bu masalın izinsiz kullanılması, kopyalanması ve yayınlanması yasaktır.