Zamanın birinde, biraz şehirden uzak bir köyde bağı ve bahçesi olan bir ev varmış. Bu bahçede bir çok meyve ağacı ve sebzeler varmış. Elma ağacı, şeftali, kiraz ve mürdüm eriği ağacı da meyve veren ağaçlardan bazılarıymış. Kocaman meyve bahçesinde birlikte güzel güzel büyürlermiş.

Mürdüm eriği ağacı aralarına geleli daha çok olmamış. Bir kaç aydır onların yanındaymış. Ağaç büyüyüp meyve vermeye başlayınca diğer ağaçlar eriğe çok farklı bakmaya başlamış. Çünkü mor renkli bir erik veriyormuş. Şu ana kadar böyle bir meyve ağacı görmemişler. Çünkü onlara göre erik yeşil veya sarı olurmuş. Bu yüzden mor renkte bir erik görünce diğer tüm sebze ve meyve ağaçları şaşırmış.

Mürdüm eriği ağacı bir kaç gün geçtikten sonra bu durumu fark etmiş. Herkes ona farklı bir şekilde bakıyormuş. Kendini dışlanmış hissetmiş. Zaman geçtikçe meyveleri daha da mor hale gelmeye başlamış. Elma ağacı bir gün dayanamamış sormuş;

–  Senin neden meyvelerin mor renkli? Hasta olabilir misin acaba? diye sormuş.

– Hasta olsam sanırım kendimi kötü hissederim. Ama kendimi çok iyi hissediyorum. Diğer eriklerden neden farklıyım bilmiyorum, demiş.

Biraz zaman geçince bu konuşmalar diğer meyve ağaçları arasında dolaşmış. Bazıları hasta olduğunu söylese de bazıları bunun normal olduğunun kanısına varmış.Bir kaç gün sonra ev sahipleri gelip mürdüm eriği ağacından meyveleri toplamaya başlamış. Herkes çok şaşırmış. Çünkü eğer bu ağaç hasta ise insanlarda meyveyi yedikten sonra hasta olurmuş.

Bir hafta sonra insanlar tekrar gelmiş ve yeni meyvelerden yine toplamaya başlamış. Diğer meyve ağaçları çok şaşırıyormuş. Hasta dedikleri meyve ağacından sürekli meyve toplanır olmuş. Şeftali ağacı artık dayanamamış ve ağacın yanına gitmiş;

– Neden herkes senin meyveden toplamaya başladı. Hastalıklı değil misin sen? Hatta bizim bahçede bile olmaman gerekiyor. Hastalığı topraktan bize de bulaştırabilirsin. İnsanlara yalan mı söylüyorsun da senin meyveden topluyorlar, demiş.

Mürdüm eriği ağacı neye uğradığını şaşırmış. Ne diyeceğini de bilememiş. ” Ben hiç bir şey yapmadım. Ne renk meyve vereceğimi ben bilmiyorum. Ama benim verdiğim meyve çok sağlıklı. İnsanlarda bu yüzden topluyor.” demiş. Bu konuşmadan sonra tüm bahçe arasında sürekli dedikodu dolanmaya başlamış. Zaman geçtikçe daha çok mürdüm eriği ağacı gelmiş. Bizim ağaçta en azından yalnız olmadığını görmüş ve daha mutlu hissetmeye başlamış.

Diğer ağaçlarda artık onun yalnız olmadığını ve tek mor meyve veren ağacın o olmadığını görünce bunun bir hastalık olmadığını anlamışlar. Ayrıca mürdüm eriği ağacı sadece insanlara değil diğer meyve ağaçlarına ve sebzelere de iyi geliyormuş. Ağacın toprağa verdiği besinlerle diğer ağaçlar artık kendini daha iyi hissetmeye başlamış. Şeftali ve elma ağacı başta olmak üzere diğer tüm ağaçlar özür dilemiş. Ön yargılı olmamak için söz vermişler.

 Bu masalı dinlemek için buraya tıklayın.

Sevgili Aileler; Bir Masal sitemizin size ve çocuklara faydalı olduğunu umarak masallar seçiyor, beğendiğinizi ve bizi takip ettiğinizi umuyoruz. Bizlere de faydalı olması açısından lütfen yorum bırakmayı unutmayın 🙂

Bir Masal sitemizin uygulamasını artık Akıllı telefonlarınıza yükleyebilirsiniz, Buraya tıklayarak Google Play’den Bir Masal uygulamamızı indirin.

Masalı yazan : Deniz Altıok. Bu masalın izinsiz kullanılması, kopyalanması ve yayınlanması yasaktır.