Bir varmış bir yokmuş… Dağların arasında çok güzel bir kasaba varmış. Her daim serin, bol çam ağaçlarının olduğu bu kasabada 2 derslikli bir ilkokul varmış. Bu okulda tam 28 tane öğrenci varmış. Okul küçükmüş ama okulun bahçesi kocamanmış. Öğrenciler ders aralarında, beden dersinde ya da okulda önce ve sonra hep burada oyunlar oynarlarmış.

Küçük bir kasabaymış ve öğrenciler okula hep yürüyerek ya da bisikletleriyle gidiyorlarmış. Hasan isimli bir çocuk, bisikletle gelen arkadaşlarına hep imrenerek bakarmış. Hasan’ın en büyük hayali bir bisikletinin olmasıymış. Ama bir mavi bisiklet.

– “Keşke benim de bir bisikletim olsa. Masmavi, üzerine de “Mavi Şimşek” yazdırırdım.” diye hayal kurarmış. Okul çıkışında sıra arkadaşı Mustafa ile eve yürürlerken Hasan hep bu hayalinden bahsedip durmuş.

– “Hasan babana niye söylemiyorsun sana alsın diye” demiş.
– “Geçen gün söyledim Mustafa ama babam şimdi alamayız tarlaya ekin ektik. Paramızı oraya harcadık eğer ürünümüzü iyi satarsak alırım dedi. Hem zaten babamın parası olsa hemen alırdı.” Hasan üzgün bir şekilde demiş. İki arkadaş bir süre sessizce yürümüşler ama sonra Hasan’ın aklına bir fikir gelmiş. Gözleri parlaya parlaya arkadaşına;

– “Beraber para toplayalım. Mustafa ne dersin ha, beraber toplayalım ve ortak bir bisiklet alalım. Ne dersin?” demiş.

– “Çok para isterler ama Hasan, nasıl toplarız o kadar parayı?” demiş.

– Benim biriktirdiğim oyun kartlarım hem de bir sürü gazoz kapağım var onları satarız.” demiş Hasan.

İki arkadaş heyecanla Hasan’ın evine gitmişler. Evin altındaki erzak ve fazla eşyaların konulduğu bir kiler varmış. Hasan oraya gitmiş ve bir çömleğin içinden iki poşet çıkarmış. Gazoz kapakları ve oyun kartlarıymış bunlar. İki arkadaş değerli eşyalarını incelemişler ve hemen gazoz kapaklarını satmak için bakkala gitmişler. Bakkal gazoz kapaklarını satın almış.

– Daha gazoz kapağı bulursanız, getirin çocuklar.” demiş bakkal amcaları.

Her gün ailelerinden aldıkları okul harçlıklarını derin bir küpün içine koyuyorlarmış. Okula hep evden yiyecek götürüyorlarmış, paralarını hiç harcamamışlar. Ayrıca dedelerinden, halalarından, amcalarından, teyzelerinden herkeslerden harçlık istiyor ve hep gelip para küpüne koyuyorlarmış.

Gel zamaaan git zamaaaaaan, Hasan ve Mustafa her gün okuldan eve gelirken yerde buldukları gazoz kapaklarını biriktirip biriktirip bakkala satmışlar. Hasan çok sevdiği ve büyük bir özenle biriktirdiği oyun kartlarını sınıfta kartlara merakı olan arkadaşlarına satmış. Her gün küpe para atmaya dikkat etmişler.

Bir de bakmışlar ki küp ağzına kadar dolmuş. Kasabadaki tek bisiklet satan dükkana gitmişler. Sürekli gelip geçerken çok beğendikleri mavi bisikleti satın almışlar. En başından beri hayalleri bisikleti üzerine “Mavi Şimşek” yazdırmakmış. Beyaz bir spreyle onu da yazdırmışlar ve sırayla Mavi Şimşek bir Hasan’da bir Mustafa’da kalıyormuş.

İki arkadaş kendi biriktirdikleri parayla çok istedikleri bir şeyi almanın mutluluğunu, sevincini yaşıyorlarmış.

 Bu masalı dinlemek için buraya tıklayın.

Sevgili Aileler; Bir Masal sitemizin size ve çocuklara faydalı olduğunu umarak masallar seçiyor, beğendiğinizi ve bizi takip ettiğinizi umuyoruz. Bizlere de faydalı olması açısından lütfen yorum bırakmayı unutmayın 🙂

Bir Masal sitemizin uygulamasını artık Akıllı telefonlarınıza yükleyebilirsiniz, Buraya tıklayarak Google Play’den Bir Masal uygulamamızı indirin.

Masalı yazan : Deniz Altıok. Bu masalın izinsiz kullanılması, kopyalanması ve yayınlanması yasaktır.