Ne maval, ne martaval işte size işitilmedik bir masal. Bir varmış, bir yokmuş evvel zaman içinde, kalbur saman içinde zengin bir adamın evinin bahçesinde yan yana ekilmiş olan iki tane limon ağacı vardı. Mayıs ayı sonlarında açan limon ağacı çiçekleri bir anda oranın havasını değiştirir, insanlara baharın müjdesini verirdi. Ancak bu ağaçlardan birisi diğerinden daha zayıf ve çelimsizdi.
Diğer büyük olan limon ağacı bu yüzden diğerini hep küçümsüyordu. Ev sahibi de cılız olan limon ağacından ümidi kesmiş daha çok diğeriyle ilgileniyor onu daha çok suluyor ve diğeri ile ilgilenmiyordu. Bu gidişle cılız olan limon ağacı kuruyup ölüp gidecekti. Günün birinde sert bir poyraz eserek bazı çiçek tohumlarını iş adamının bahçesine uçuruverdi.

Ama tohumların filizlenebilmesi için bahçenin her tarafı doluydu,  sadece limon ağaçlarının altında yer vardı. Tohumlar oraya yerleşip filizlenip yeşermek için izin istediler. Büyük olan limon ağacı: ” Böyle bir şeye asla izin veremem.  Kuru kalmayı hiç sevmem eğer benim yanımda olursanız bütün suyu siz emersiniz bende kuru kalırım ” dedi.
Aslında limon ağacının çekindiği başka bir şeyde çiçekler açmaya başladığında kendi çiçekleri sönük kalacaktı. O zaman bahçe sahibinin gözünde değeri azalabilecekti. Kendisinden daha güzel olan hiçbir şeye tahammülü yoktu. Cılız olan küçük limon ağacı arkadaşının tohumlara verdiği cevabı hiç beğenmemişti. Çünkü o ona hayat verenin o hayat içinde gerekli olan suyu vereceğini biliyordu. Tohumların teklifini kabul ederek onlara: ” Böylece bizde yalnızlık çekmemiş olur sizinle birlikte olmaktan mutluluk duyarız.” dedi. Büyük ağaç bu işten hiç hoşnut olmadı.

Küçük limon ağacının dibinde filizlenen tohumlar birkaç hafta içinde bahçeyi çok güzel bir hale getirdiler. Yarı gölgeyi seven çiçekler için cılız limon ağacı kurumuş yapraklarını döküyor onlara yardımcı olmaya çalışıyordu. Çiçekler bir süre sonra mis gibi kokular yaymaya başladılar. Bahçe sahibi bu güzel kokuların nereden geldiğini araştırdığında limon ağaçlarının dibindeki çiçekleri görüp şaşırdı. Artık sabahları daha erken kalkıp onlarla ilgileniyor, onları gübreleyip suluyordu. Küçük limon ağacı köklerindeki suları bu çiçeklerle içip hızla serpilip büyüyordu.
Cılız limon ağacı ertesi bahara kalmadan o civarın en büyük ve en güzel limon ağacı olmuştu. Çiçeklerini açarak bahçenin güzelliğine güzellik katmıştı. Tohumların yanında yetişmelerini istemeyen diğer limon ağacı ise diğer limon ağacına duyduğu kıskançlık içerisinde kuruyordu.

 Bu masalı dinlemek için buraya tıklayın.

Sevgili Aileler; Bir Masal sitemizin size ve çocuklara faydalı olduğunu umarak masallar seçiyor, beğendiğinizi ve bizi takip ettiğinizi umuyoruz. Bizlere de faydalı olması açısından lütfen yorum bırakmayı unutmayın 🙂

Bir Masal sitemizin uygulamasını artık Akıllı telefonlarınıza yükleyebilirsiniz, Buraya tıklayarak Google Play’den Bir Masal uygulamamızı indirin.