Bir varmış bir yokmuş. Büyük bir şehirde Kaan adlı bir çocuk yaşarmış. Kaan’ın hem bilgisayarı, hem telefonu olduğu için hiç ders çalışmazmış. Annesine ev işlerinde hiç yardımcı olmaz hep telefonuyla oyun oynarmış. Babası bazen yardım istediğinde de hemen telefonunda oyun oynamak için odasına gider ve yardım etmezmiş.

Kaan’ın okuldaki derslere sürekli telefonla girer ve ders dinlemek yerine sürekli telefonuyla oyun oynar, arkadaşlarıyla mesajlaşırmış. Bütün öğretmenleri bu durumdan çok şikayetçiymiş. Öğretmenlerin hepsi ailesine durumu anlatmış. Kaan’ın hiç ders dinlemediğini, ödevlerini yapmadığını hatta arkadaşları ile birlikte oyun oynamak yerine telefonuyla oyun oynadığını söylemişler. Kaan’ın arkadaşları da bu durumdan rahatsızmış. Eskiden sürekli onlarla okulda ve evde oyun oynayan Kaan artık hiçbir arkadaşı ile oyun oynamaya başlamış. Kaan kimseyle konuşmuyor, hiçbir arkadaşı da Kaan’la konuşmuyormuş.

Günlerden bir gün Kaan’ın ailesi bu durumdan çok rahatsız olmuş. Kaan ailesi ile ne kahvaltı ederken konuşuyor, ne yemek yerken konuşuyor ne de televizyon izlerken onlarla sohbet ediyormuş. Okuldaki bütün notları kötü olmaya başlamış Kaan’ın. Ailesi artık bu durumu dur demenin zamanı geldiğini düşünmüş.

“Telefonunu artık elinden alıyoruz demiş” annesi.
“Neden?” diye sormuş Kaan.
Annesi; “Çünkü bizimle artık konuşmuyor, yemek yemiyor ve arkadaşlarınla oyun oynamıyorsun” demiş.
“Hayır!” demiş Kaan. “ Ben telefonumla oyun oynamayı seviyorum. Onu benden almayın.”
Annesi Kaan’ın telefonunu almış. Ertesi gün okula giden Kaan telefonu olmayınca ne yapacağını şaşırmış. Çünkü hiçbir arkadaşı onunla konuşmuyormuş. Telefonu ile oynamayı arkadaşları ile oyun oynamaya tercih ettiği için o kadar çok oyun kaçırmış ki hiçbir oyunu bilmez olmuş. Yeni oyunlar yeni arkadaşlar. Kimse onu oyuna almak istemiyormuş. Öğretmenleri soru sorduğunda cevaplayamaz olmuş çünkü dersleri ve ödevlerini yapmıyormuş. Bu duruma çok üzülen Kaan hemen eve gitmiş.

“Özür dilerim anne” demiş.
“Ne oldu” diye sormuş annesi Kaan’a.
“Siz haklıymışsınız, gerçek aile ve gerçek arkadaşlardan çok uzak kalmışım. Derslerimi ve ödevlerimi de yapmamışım. Kimse benimle gerçek oyun da oynamıyor” demiş Kaan.
“Eğer arkadaşlarından ve öğretmenlerinden de özür diler ve onlarla daha fazla vakit geçirirsen onlarda seni anlar” demiş annesi.
Aradan zaman geçmiş ve Kaan tüm arkadaşları ve öğretmenlerinden özür dilemiş. Onlarla daha fazla vakit geçireceğini ve bundan sonra derslerine çok iyi çalışacağını söylemiş. Kaan’ı affeden öğretmenleri ve arkadaşları artık okulda birlikte çok güzel vakit geçiriyormuş.

 Bu masalı dinlemek için buraya tıklayın.

Sevgili Aileler; Bir Masal sitemizin size ve çocuklara faydalı olduğunu umarak masallar seçiyor, beğendiğinizi ve bizi takip ettiğinizi umuyoruz. Bizlere de faydalı olması açısından lütfen yorum bırakmayı unutmayın 🙂

Bir Masal sitemizin uygulamasını artık Akıllı telefonlarınıza yükleyebilirsiniz, Buraya tıklayarak Google Play’den Bir Masal uygulamamızı indirin.

Yazar : Ozan ALTIOK
Bu yazının tüm hakları yazara aittir. İzinsiz kullanılamaz.