Bir varmış bir yokmuş. Zamanın birinde büyük bir şehir ile güzel bir ormanın arasında evler varmış. Bu evler ne merkeze çok uzak ne de çok yakınmış. Ormana ve şehre aynı uzaklıktaymış. Bu yüzden orada yaşayanlar istedikleri zaman ormana gidebilir, istedikleri zaman ise şehre sinemaya gidebilirlermiş. Şehirden uzak oldukları içinde daha sakin ve mutlu bir hayatları varmış.

Aynı zamanda burası ormana yakın olduğu içinde çok fazla hayvan görürlermiş. Kuşlar, sincaplar, kirpiler ve hatta bazen geyikler bile. Apartmanda da yaşayan evcil hayvanlar varmış. Bunlarda kedi ve köpekmiş. Ama apartmanın birinde çok farklı bir hayvan yaşıyormuş. Bir sincap. Evet, orman yerine bir evde iş sahibi Hüseyin ile yaşıyormuş. Sincap aslında bir orman hayvanı olduğu için onun evde yaşaması alışılmış bir durum değilmiş. Ama bunun altında başka güzel bir hikaye yatıyormuş.

Apartmandaki evcil hayvanlar ara ara birbirleri ile konuşur sohbet edermiş. Bir gün kedilerden birisi balkonlardan zıplayarak sincabın evine gelmiş. Sincap görünce şok olmuş ama bir şeyde dememiş. Kedi gelmiş çünkü neden bir insan evinde yaşadığını çok merak ediyormuş. Kimse sormamış daha önce çünkü. Kedi sincaba sormuş; ” Neden sen bir insan evinde yaşıyorsun, yanında bir orman varken?” demiş

-“Artık ormanda yaşayamam, ben buraya çok alıştım ve dışarıyı bilmiyorum.” demiş sincap. Daha sonra ise kedi;

“Dışarıyı nasıl bilmiyorsun. İşte gördüğün gibi, ormana gidebilir ve orada yaşayabilirsin. Sen bir orman hayvanısın.”demiş

Sincap ise hemen ağlamaya başlamış ve ” hayır gidemem, ben artık burada yaşıyorum.” demiş. Kedi sincabın neden ağladığını anlamamış ama üzülmüş. ” Neden ağlıyorsun sincap kardeş?” demiş. Sincap is başlamış anlatmaya;

-” Ben çok fazla hatırlamıyorum ama bana bakan ve sahibi olan Hüseyin anlattı bana. Ben çok küçük bir bebekken Hüseyin beni ormanda yaralı bir şekilde bulmuş. Etrafa çok bakınmış ama başka sincap görmemiş. Bir sürede beklemiş ama hiç sincap görmeyince beni orada bırakmaya vicdanı el vermemiş. Almış evine getirmiş. İnternetten sincap bakımı hakkında yazılar okumuş ve bana yemek vermiş. Daha sonra bir kaç kez ormana gitse de yine de başka sincap görmemiş. Bu yüzden artık kendisi bakmaya karar vermiş bana. O da alışmış. İşte o zamandan beri bana çocuğu gibi bakıyor ve beni çok seviyor. Ben de onu çok seviyorum. Bazen ormanı tabi ki düşünüyorum ama belki ormana gitsem kimsem yok benim. Ama burada beni seven ve bana bakan birisi var.” demiş.

Bu hikayeyi duyan kedi ise çok duygulanmış. Her hayvanın ve her dairenin bir farklı hikayesi olduğunu fark etmiş. Kendi isteği ile ormanı bırakacağını tahmin etmemiş. Hüseyin’i de takdir etmiş içinden. Bu iyiliği herkes yapmayabilirmiş. Bunu duyduktan sonra ise kedi artık sincabı daha çok ziyaret etmeye başlamış. Hatta diğer kedi ve köpeklerle tanıştırmış. Nerede yaşarsa yaşasın onun yalnız olmadığını hissettirmiş.

 Bu masalı dinlemek için buraya tıklayın.

Sevgili Aileler; Bir Masal sitemizin size ve çocuklara faydalı olduğunu umarak masallar seçiyor, beğendiğinizi ve bizi takip ettiğinizi umuyoruz. Bizlere de faydalı olması açısından lütfen yorum bırakmayı unutmayın 🙂

Bir Masal sitemizin uygulamasını artık Akıllı telefonlarınıza yükleyebilirsiniz, Buraya tıklayarak Google Play’den Bir Masal uygulamamızı indirin.

Masalı yazan : Deniz Altıok. Bu masalın izinsiz kullanılması, kopyalanması ve yayınlanması yasaktır.