Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde 10 yaşında Duygu isimli bir kız varmış. Duygu çok güzel ve okulunda başarılı bir kızmış. Her derste olmasa da Türkçe derslerinde çok başarılıymış. Duygu her gün okula gider sonra eve gelip ders çalışır ve arkadaşlarıyla vakit geçirirmiş. Duygu’nun günleri genelde böyle geçermiş ama Duygu tam bir dans aşığıymış. Duygu’nun dans sevgisi onu hep hayallere sürüklermiş. Duygu hep hayallerinde dans eder ve ilerde çok iyi bir dansçı olmak en büyük hayaliymiş.

Evde sürekli aynanın karşısına geçip kendi kendine dans edermiş, babası ve annesi de bunu fark ediyorlarmış. Duygu her akşam derslerini çalıştıktan, ödevlerini yaptıktan sonra kendisine bir saat zaman ayırıp dans görüntüleri izleyip kendi kendine yeni hareketler öğrenip bunu ayna karşısında uygularmış.

Duygu için günün en sevdiği anı o dans saatiymiş. Duygu dans sevgisini engellemiyor ama asla dans için de derslerini ihmal etmiyormuş. Sınıfında başarılı hele ki Türkçe dersin daha fazla aktif bir öğrenciymiş. Bir gün annesiyle çarşıya giderken evlerine çok da uzak olmayan bir binanın birinci katında dans kursu verilir diye bir tabela görmüş ve çok heyecanlanmış. Annesine göstermiş, “Lütfen anne bir bakalım içeri girip. Konuşalım anne ne olur!” diye adeta yalvarmış Duygu.

Annesi de Duygu’yu kıramamış ve içeri girmişler. Duygu mutluluktan ne yapacağını şaşırıyormuş. İçerisi baya kalabalıkmış, annesi girişte masada oturan kadına kızının dansı çok sevdiğini ve öğrenmek için çok hevesli olduğunu anlatmış. İlgilenen kadın ise, “Harika. Burada her yaş grubuna dans veriliyor. Hocalarımız çok iyi, ilgili ve alanlarında başarılı hocalardır. Okula giden öğrencilerimiz için hafta sonu ya da akşam derslerimiz vardır. Siz hangisini tercih ederseniz ona göre kayıt işlemlerini başlatırız.” demiş. Annesi de “Biz biraz düşünelim, sonra tekrar uğrarız.” demiş ve kurs yerinden çıkmışlar.

Duygu annesine eve gidene kadar yalvarmış, sürekli dans kursunu övüp durmuş. Eve gelmişler akşam babası gelince annesi konuyu açmış ama babası pek hoş karşılamamış. “Derslerini ihmal edersin, okul daha önemli kızım.” demiş annesi de babasına katılmış, “Büyüyünce gidersin kızım.” demiş annesi. Duygu’nun birden morali bozulmuş, suratı asılmış, çok üzülmüş. Anne ve babasını ikna etmeye çalışmış sürekli ama bir türlü olmamış. Böyle günler geçip gitmiş, duygu çok üzgünmüş.

Bir akşam, “Lütfen izin verin, derslerimi ihmal etmeyeceğim size söz veriyorum. Ben okulumu çok seviyorum, sizi üzmeyeceğim. Bir şans verin eğer derslerimi ihmal edersem beni kurstan alırsınız.” demiş. Anne ve babası bakmış Duygu çok üzülüyor ve sözler veriyor o yüzden izin vermişler. Duygu o gece sevinçten uyuyamamış. Hafta sonunu iple çekmiş ve annesi babasıyla dans okuluna kaydetmeye götürmüşler, hocayla konuşmuşlar.Hoca duyguyu çok istekli görünce memnun olmuş.

Duygu’nun nihayet istediği olmuş ve kursa hafta sonları gitmeye ve derslerine daha çok çalışmaya başlamış. Çünkü anne ve babasına verdiği sözü unutmuyor, derslerini ihmal etmemeye çalışıyormuş. Derslerine günü gününe çalışıyor, hafta sonu da kursa gidiyormuş. Duygu sonunda hayallerine kavuştuğu için yüzü hep gülüyormuş. Hem okulunu bitirmek hem de ilerde iyi bir dansçı olmak için çok çalışması gerektiğini biliyormuş. Duygu’nun dans sevgisi hiç bitmemiş. Hayallerimize kavuşmak için çok çalışmamız ve istememiz gerektiğini unutmayalım.

 Bu masalı dinlemek için buraya tıklayın.

Sevgili Aileler; Bir Masal sitemizin size ve çocuklara faydalı olduğunu umarak masallar seçiyor, beğendiğinizi ve bizi takip ettiğinizi umuyoruz. Bizlere de faydalı olması açısından lütfen yorum bırakmayı unutmayın 🙂

Bir Masal sitemizin uygulamasını artık Akıllı telefonlarınıza yükleyebilirsiniz, Buraya tıklayarak Google Play’den Bir Masal uygulamamızı indirin.

Masalı yazan : Deniz Altıok. Bu masalın izinsiz kullanılması, kopyalanması ve yayınlanması yasaktır.