Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde zamanın ötesinde çok geniş çok güzel bir hayvanlar alemi varmış. Bu hayvanlar aleminde yavru bir fil varmış. İsmi Bogo’ymuş. Bogo anne babası ve kardeşlerinden oldukça farklıymış. Bogo’nun hayal dünyası çok geniş ve sürekli hikayeler uydurur onları bıkmadan usanmadan ailesine anlatırmış.

Hayallerinde ise genellikle bütün hayvanlarla birlikte eğlendiği, gezdiği hatta ve hatta onlara bitkilerin de eşlik ettiğini hayal eder ve ailesiyle paylaşırmış. Bogo her gün hayaller aleminde gezinirken kardeşleri babası ile yemek bulmak ve orman yaşamı için önemli bilgiler almak üzere giderlerken Bogo hep bahçede yatar hayal kurarmış. Bir gün yine hep birlikte yemek yerlerken Bogo büyük bir heyecanla, “Bitkilerin renk değiştirdiğini düşünsenize! Mor olanlar sarı, sarı olanlar kırmızı ve kırmızı olanlar ise kahverengi olmuş. Harika bir şey değil mi bu?” demiş fakat annesi hariç kimseden bir tepki alamamış.

Yemeğine devam ederken yine aklına bir şey gelen Bogo, “Kocaman, herkesin olduğu bir parti yapacağım büyüyünce. Bitkiler hayvanlar hep birlikte eğlenelim, müzikler çalsın,” demiş. Babası, “Bogo bitkilerin renklerinin bir nedeni var onları öylece değiştiremezsin,” demiş. Babasına aldırmayan Bogo uyuyana kadar hep bitkilerin renklerini değiştirmiş kafasında. Ertesi gün annesiyle ormanda gezintiye çıkan Bogo büyük bir heyecanla yürürken sürekli ormanın içinde en güzel nerede parti yapılır nerede daha çok eğlenilir diye düşüne düşüne gitmiş.

Bu sırada karşısına mor bir leylak görmüş. O kadar güzelmiş ki leylağın rengi Bogo birden, “Keşke bu renk gökyüzünde olsa ve herkes görebilse,” demiş. O anda birden leylak gök mavisi olmuş! Bogo çok şaşırmış kafasını bir kaldırmış gökyüzü mor. Çok mutlu olmuş ve bu sefer gördüğü her çiçeğin rengini değiştirmiş. Gülü kahverengi, toprağı yeşil, papatyayı mavi, laleleri pembe yapmış. Annesi bu olanlar karşısında şaşıp kalmış! Mutluluktan dans ede ede etrafında dolanan Bogo’nun karşısına birden ormanın üstadı Usta Li çıkmış.

Ürkmüş bir şekilde ne yapacağını bilemeyen Bogo sadece olduğu yerde duruyormuş.Usta Li, “Çiçeklerin rengini alıp başka yerlere yerleştiremezsin sevgili Bogo, onların bir doğası var ve öyle olmak zorundalar,” dedi. Bogo ise, “Ama bu halleriyle daha güzeller, hem her yer daha renkli ve canlı,” dedi. Usta Li, “Öbür haliyle de her yer zaten renkli Bogo, kimse istediği şekilde bitkilerin, yeryüzü ve gökyüzünün rengini değiştiremez. Biri senin rengini değiştirse mutlu olur musun?” demiş.

O sırada bunu hiç düşünmeyen Bogo Usta Li’ye hak vererek, “Özür dilerim Usta Li,” ve bitkilere dönerek, “Özür dilerim papatya, gökyüzü, leylek, toprak, gül ve laleler. Ne olur affedenin beni,” demiş. Bütün bitkiler, toprak ve gökyüzü kendi renklerine dönünce Bogo annesiyle birlikte eve dönerken çiçekleri, gökyüzünü toprağı ilk kez bu kadar canlı ve renklerini net görmüş ve bir daha onları değiştirmeyi hiç düşünmemiş bile.

 Bu masalı dinlemek için buraya tıklayın.

Sevgili Aileler; Bir Masal sitemizin size ve çocuklara faydalı olduğunu umarak masallar seçiyor, beğendiğinizi ve bizi takip ettiğinizi umuyoruz. Bizlere de faydalı olması açısından lütfen yorum bırakmayı unutmayın 🙂

Bir Masal sitemizin uygulamasını artık Akıllı telefonlarınıza yükleyebilirsiniz, Buraya tıklayarak Google Play’den Bir Masal uygulamamızı indirin.

Masalı yazan : Deniz Altıok. Bu masalın izinsiz kullanılması, kopyalanması ve yayınlanması yasaktır.