Baykuş Ukku hep gündüz uyur, gece uyanırmış. Ormandaki bütün kuşlar gündüz öter, o ise geceleri şarkı söylermiş. Bir gün Ukku ağacın kovuğunda mışıl mışıl uyuyormuş. Aniden gözlerini açmış. Etraf kararmış. Aaa gece mi oldu diye düşünmüş. Uçmaya başlamış. Ama bir şey tuhafmış. Kuşlar hâlâ dallardaymış.

Ukku serçe Cıvıl'ın yanına konmuş. Sen niye uyumadın demiş şaşkınlıkla. Cıvıl gülmüş. Uyku vaktim değil ki demiş. Şu anda güneş tutulması var. Ay Güneş'i kısa süreliğine örttü. Sanki gece gibi ama aslında öğle vakti. Ukku ağzı açık kalmış. Demek ki gündüz de böyle güzelmiş demiş.

Cıvıl onu tanıtmış. Bak bu ağaçkakan Toktok. Bu papağan Rengâ. Bu da güvercin Pufi. Ukku hepsiyle merhabalaşmış. Renklerine bayılmış. Kanatlar mavi, sarı, kırmızı. Ne kadar farklıymışlar. Birlikte kısa bir şarkı söylemişler. Ukku çok gülmüş. Kalbi mutluluk dolmuş.

Az sonra gökyüzü yeniden aydınlanmış. Kuşlar Ukku uyu artık demiş. O da yorulmuşmuş. Ama yeni arkadaşlarını unutmayacakmış. Bazen gündüz kısa bir uyanıp onları selamlamaya karar vermiş. O günden sonra Ukku hem gecenin hem gündüzün dostu olmuş.