Sedat en son anneannesinden Abulele’nin nasıl bir yaratık olduğunu öğrenmiş ve ondan korkmayarak ona şekerli bir içecek götürmüştü. Abulele ve Sedat ikinci kez ama birbirlerinden korkmadan ilk kez o zaman karşılaşmışlardı. Abulele gülümsediğinde o karanlık depo aydınlanmıştı resmen. Sedat Abulele’ye tatlı türünde ne varsa getirmeye başlamış. Şeker, çikolata, meyve suları, jelibonlar, bisküviler gibi her şeyi getirmiş. Abulele yedikçe mutlu oluyor Sedat ise Abulele’ye gün geçtikçe daha da çok bağlamıyormuş.

Abulele ve Sedat arkadaş olmaya başlamışlar. Birlikte basketbol oynamaya gidiyorlar, Sedat ona şehri, arkadaşlarını, hayatını ama en çok da abisini anlatıyormuş. Abulele gizlice Sedat’ın odasında bile kalmaya başlamış. Eve o kadar çok şekerli şeyler alınıyor ve birden bitiyormuş ki anne ve babası Sedat’ın bu kadar şeker tüketmesinden rahatsız olmuşlar onunla konuşmuşlar ama Sedat onlara gerçeği söyleyememiş.

Sedat ve Abulele beraber film izliyor birlikte uyuyorlarmış. Sedat Abulele’yi çok sevmiş. Abisinin yokluğunda böyle iyi bir arkadaş ona çok iyi gelmiş. Hatta Abulele’ye “arkadaş” kelimesini bile öğretmiş. Sedat ve Abulele böyle mutlu mutlu vakit geçirirken Sedat bir hafta sonu Abulele ile anneannesine gitmiş. Abulele istediği zamanlarda görünmez olabiliyormuş o yüzden rahat rahat kimseye yakalanmadan gitmişler. Anneannesi Abulele’yi karşısında görünce geçmişe dönmüş, gözleri dolmuş ve Abulele’ye kocaman sarılmış.

Uzun zamandır görmediği arkadaşına sarılır gibi sıkı sıkı sarılmış ve sonra hasret gidermeye başlamışlar. Aslında anneannesi başka bir Abulele görmüş çocukluğunda ama Sedat’ın Abulele’sini görmesi bile aynı etkiyi yaratmış. Abulele bahçede şekerli şeyleri yer ve içerken anneannesi Sedat’ı bir konuda uyarmak istemiş.”Sedat, oğlum. Abulele ile aranda çok güzel bir bağ oluşmuş, arkadaş olmuşsunuz ama unutma ki Abulele’ler nasıl birden geliyorsa birden de gidiyorlar. Onunla vakit geçirme demiyorum ama ona çok bağlanma.” demiş ve Sedat bu sözler karşısında sinirlenmiş. Abisinden sonra vakit geçirdiği tek arkadaşı Abulele’ymiş ve onu da kaybetmek istemiyormuş.
Günler günleri, haftalar haftaları kovalamış… Abulele ve Sedat çok güzel vakit geçiriyorlar ve her şeyi paylaşır olmuşlar.

Hatta beraber basketbol bile oyuyorlarmış. Günlerden bir gün Abulele Sedat’a gideceğini söylemiş çünkü ailesini arkadaşlarını ve evini özlemiş. Sedat bu haber karşısında ne yapacağını şaşırmış başlamış ağlamaya. Ağladıkça ağlıyor, ağladıkça ağlıyormuş. Abulele Sedat’a onun da bir evi ve ailesi olduğunu anlatmış ama yine bir gün geleceğine dair söz vermiş. Sedat Abulele’nin sözüne inanmış ve vedalaşmışlar. Sedat ertesi gün bir boşluğa düşmüş ama zamanla alışmış, Abulele’den aldığı güç ve sevgi ile okulda arkadaşlarına karşı daha konuşkan olmaya başlamış. Birkaç arkadaş edinmiş bile! Günler sonra bir gün Sedat basketbol sahasına giderken bankta babasıyla oturan ve önünde şekerli şeylerle dolu bir poşet ve küçük bir kız görmüş. İşte o zaman başka Abulele’lerin de etrafta dolandığını, arkadaş aradığını anlamış. Kızla göz göze gelmiş ve gülümsemişler.

 Bu masalı dinlemek için buraya tıklayın.

Sevgili Aileler; Bir Masal sitemizin size ve çocuklara faydalı olduğunu umarak masallar seçiyor, beğendiğinizi ve bizi takip ettiğinizi umuyoruz. Bizlere de faydalı olması açısından lütfen yorum bırakmayı unutmayın 🙂

Bir Masal sitemizin uygulamasını artık Akıllı telefonlarınıza yükleyebilirsiniz, Buraya tıklayarak Google Play’den Bir Masal uygulamamızı indirin.

Masalı yazan : Deniz Altıok. Bu masalın izinsiz kullanılması, kopyalanması ve yayınlanması yasaktır.