Güneşli bir sabah vakti, masmavi bir gökyüzünün altında küçük Tavşan Tırtır uyanmış. Tırtır, bembeyaz pamuk gibi tüyleri olan, çok meraklı ve sevgi dolu bir tavşancıkmış. O sabah karnı çok acıkmış. Mutfağa gidip sepetine bakmış ama sepet bomboşmuş. Hiç havucu kalmadığını fark edince ormana gidip taze havuçlar toplamaya karar vermiş. Küçük ayakkabılarını giymiş, sarı sepetini koluna takmış ve zıplaya zıplaya yola koyulmuş. Ormanın içindeki patika yol çiçeklerin kokusuyla doluymuş. Tırtır şarkı söyleyerek ilerlerken karşısına mor çiçeklerle dolu büyük bir tarla çıkmış. Tırtır burada biraz soluklanmış ve toprağı hafifçe eşelediğinde tam beş tane turuncu havuç bulmuş. Hepsini sepetine tek tek koymuş ama o kadar çok acıkmış ki, hemen hepsini yemek istiyormuş. Kendi kendine, her gün birer birer yersem uzun süre karnım tok kalır demiş. Sabretmenin ne kadar önemli olduğunu biliyormuş ama yine de karnının zili çalıyormuş. Tam o sırada çalılıkların arasından bir ses gelmiş.

Sesin geldiği yöne doğru bakınca, ağacın gölgesinde oturan küçük bir Sincap görmüş. Sincabın adı Pıtpıt imiş. Pıtpıt çok üzgün görünüyormuş, başını ellerinin arasına almış ve yere bakıyormuş. Tavşan Tırtır hemen yanına gitmiş. Merhaba Pıtpıt, neden bu kadar üzgünsün diye sormuş. Sincap Pıtpıt, başını kaldırmış ve kış için topladığı bütün palamutları kaybettiğini söylemiş. Karnı çok acıkmış ama hiç yiyeceği kalmamış. Tırtır önce sepetindeki o taze, turuncu havuçlara bakmış. Sonra da karnı guruldayan arkadaşına bakmış. İçinden bir ses, elindekini paylaşırsan ikiniz de mutlu olursunuz demiş. Tırtır, sepetinden en büyük havucu çıkarıp Pıtpıt'a uzatmış. Lütfen bu havucu benimle paylaşır mısın demiş. Pıtpıt'ın gözleri parlamış, taze havucu alıp bir ısırık almış ve çok mutlu olmuş. Teşekkür ederim Tırtır, paylaştığın için çok naziksin demiş. İki arkadaş ağacın altında oturup havuçlarını beraberce yemişler. Paylaşmanın sadece yemeği değil, sevgiyi de çoğalttığını o an anlamışlar.

Havuçlarını yedikten sonra Pıtpıt, Tırtır'a yardım etmek istemiş. Gel beraber senin için yeni yiyecekler arayalım demiş. İkisi kol kola girip ormanın derinliklerine doğru yürümeye başlamışlar. Yolda yürürken renkleri keşfetmeye karar vermişler. Tırtır kırmızı bir elma ağacı görmüş, Pıtpıt sarı bir papatya bulmuş. Her yeni renk onları çok heyecanlandırıyormuş. Birden önlerine küçük bir dere çıkmış. Derenin suları gümüş gibi parlıyormuş. Suyu nasıl geçeceklerini düşünürken, kıyıda bir Kaplumbağa görmüşler. Kaplumbağa Dede çok yavaş hareket ediyormuş. Tırtır ve Pıtpıt sabırla onun yanına varmasını beklemişler. Acele etmemişler, ona selam vermişler. Kaplumbağa Dede onlara karşı kıyıdaki büyük sebze bahçesini göstermiş. Oraya gitmek için taşların üzerinden dikkatlice zıplamanız gerekiyor ama sakın acele etmeyin demiş. Tırtır her yeni adımda bir sayı saymaya başlamış. Bir, iki, üç, dört ve beş! Beşinci taşın üzerinde zıplayınca karşı kıyıya varmışlar. Sabretmek ve sakin olmak onları güvenle karşıya ulaştırmış. Ama karşıdaki bahçenin kapısı kilitliymiş. Kapıyı açmak için doğru anahtarı bulmaları gerekiyormuş.

Kapının üzerinde üç farklı şekil varmış: bir daire, bir kare ve bir üçgen. Yan taraftaki kutuda da bu şekillere uygun üç anahtar varmış. Tırtır dikkatlice bakmış, yuvarlak olan deliğe kare anahtarı sokmaya çalışmış ama olmamış. Pıtpıt ise hemen atılıp en büyük anahtarı denemiş, o da olmamış. Biraz durup düşünmüşler. Şekilleri birbirine eşleştirmeyi denemişler. Daireye daire, kareye kare, üçgene üçgen... Sonunda kilit 'tık' diye açılmış. Birlikte başarmanın mutluluğuyla bahçeye girmişler. Bahçe o kadar güzelmiş ki, her yer yemyeşil yapraklar ve renk renk sebzelerle doluymuş. Tırtır burada sadece havuç değil, kıvırcık marullar ve sulu domatesler de görmüş. Arkadaşıyla birlikte sepetlerini doldurmaya başlamışlar. Tırtır o an bir şey fark etmiş; eğer havuçlarını paylaşmasaydı, şimdi yanında bu kadar iyi bir arkadaşı olmayacaktı. Yalnız başına bu bahçeyi de asla bulamazdı. Bahçeden topladıkları sebzelerle büyük bir ziyafet hazırlamaya karar vermişler. Ormandaki diğer hayvanları da davet edeceklerini konuşmuşlar. Çünkü biliyorlarmış ki, ne kadar çok paylaşırlarsa o kadar çok eğlenirler. Tırtır ve Pıtpıt, el ele vererek evlerine dönmüşler.

Akşam olduğunda, yıldızların altında tüm orman sakinleri toplanmış. Masalar kurulmuş, taze sebzeler sofraya dizilmiş. Tırtır herkese sayılarla nasıl karşıya geçtiklerini, şekillerle kapıyı nasıl açtıklarını anlatmış. Diğer hayvanlar da onları ilgiyle dinlemiş. O gece herkesin karnı doymuş ama en çok da kalpleri sevgiyle dolmuş. Küçük Tavşan Tırtır uykuya dalmadan önce gökyüzündeki Ay'a bakmış. Bugün çok şey öğrendim diye fısıldamış. Paylaşmanın güzelliğini, sabretmenin gücünü ve arkadaşlığın değerini kalbine mühürlemiş. Yarın yeni bilgiler öğrenmek için sabırsızlanıyormuş. Ormanda herkes huzur içinde uyurken, rüyalarında renkli havuçlar ve neşeli oyunlar görmüşler. Arkadaşlık, dünyanın en güzel hediyesiymiş ve Tırtır bu hediyeyi en güzel şekilde saklamaya söz vermiş. Paylaşmak kalbimizi yumuşatır, sabretmek yolumuzu aydınlatır, bilgi ise bizi her zaman doğruya ulaştırır. Masalımız da burada bitmiş, güzellikler hep sizinle olsun.

Tırtır o an bir şey fark etmiş; eğer havuçlarını paylaşmasaydı, şimdi yanında bu kadar iyi bir arkadaşı olmayacaktı. Yalnız başına bu bahçeyi de asla bulamazdı. Bahçeden topladıkları sebzelerle büyük bir ziyafet hazırlamaya karar vermişler. Ormandaki diğer hayvanları da davet edeceklerini konuşmuşlar. Çünkü biliyorlarmış ki, ne kadar çok paylaşırlarsa o kadar çok eğlenirler. Tırtır ve Pıtpıt, el ele vererek evlerine dönmüşler. Akşam olduğunda, yıldızların altında tüm orman sakinleri toplanmış. Masalar kurulmuş, taze sebzeler sofraya dizilmiş. Tırtır herkese sayılarla nasıl karşıya geçtiklerini, şekillerle kapıyı nasıl açtıklarını anlatmış. Diğer hayvanlar da onları ilgiyle dinlemiş. O gece herkesin karnı doymuş ama en çok da kalpleri sevgiyle dolmuş. Küçük Tavşan Tırtır uykuya dalmadan önce gökyüzündeki Ay'a bakmış. Bugün çok şey öğrendim diye fısıldamış. Paylaşmanın güzelliğini, sabretmenin gücünü ve arkadaşlığın değerini kalbine mühürlemiş. Yarın yeni bilgiler öğrenmek için sabırsızlanıyormuş. Ormanda herkes huzur içinde uyurken, rüyalarında renkli havuçlar ve neşeli oyunlar görmüşler. Arkadaşlık, dünyanın en güzel hediyesiymiş ve Tırtır bu hediyeyi en güzel şekilde saklamaya söz vermiş. Paylaşmak kalbimizi yumuşatır, sabretmek yolumuzu aydınlatır, bilgi ise bizi her zaman doğruya ulaştırır. Masalımız da burada bitmiş, güzellikler hep sizinle olsun.

Tırtır o sabah çok önemli bir ders almıştı. Yardımlaşmanın ne kadar kıymetli olduğunu bizzat yaşamıştı. Pıtpıt ile birlikte eve dönerken yol boyunca gördükleri her çiçeğin adını ve rengini birbirlerine tekrar ettiler. Kırmızı lale, mor menekşe, sarı nergis... Her çiçek onlara doğanın ne kadar renkli olduğunu hatırlatıyordu. Tırtır'ın sepeti şimdi daha ağırdı ama kalbi her zamankinden daha hafifti. Eve vardığında annesi onu kapıda karşıladı. Tırtır olan biten her şeyi heyecanla annesine anlattı. Annesi Tırtır'ın başını okşadı ve seninle gurur duyuyorum dedi. Paylaşmak sadece birine bir şey vermek değildir, ona sevgini de vermektir dedi. Tırtır o gece yatağına yattığında karnının tokluğundan ziyade, yaptığı iyiliğin verdiği huzuru düşündü. Arkadaşı Pıtpıt da kendi yuvasında mışıl mışıl uyurken rüyasında Tırtır'ın ona uzattığı o turuncu havucu görüyordu. Ormandaki her canlı, birbirine yardım ettikçe dünyanın çok daha güzel bir yer olacağını biliyordu. Gece boyu hafif bir esinti ağaçların yapraklarını hışırdatırken, orman masallarla ve huzurla doldu. Küçük bir tavşanın ve bir sincabın dostluğu, tüm ormana bir örnek olmuştu. İyilik her zaman kazanır ve paylaşılan her lokma bin kat daha bereketli olurdu. Sevgiyle kalın, masalla kalın.

Gecenin sakinliğinde ormanda her şey yerli yerine oturdu. Tırtır rüyasında bir gökkuşağı gördü. Bu gökkuşağının her bir rengi, o gün öğrendiği bir değeri temsil ediyordu. Kırmızı sevgiydi, sarı neşeydi, yeşil ise paylaşımdı. Sabah olduğunda yine aynı heyecanla uyanacaktı çünkü bilginin ve arkadaşlığın sonu yoktu. Tırtır'ın hikayesi tüm küçük kalplere ulaştı; onlara paylaşmanın, sabretmenin ve arkadaşlığın en tatlı havuçtan bile daha lezzetli olduğunu anlattı. Gökyüzündeki yıldızlar gibi parlayan bu masal, çocukların uykusuna eşlik ederken sessizce fısıldadı: Paylaşmak kalbin en güzel yoludur. Ve böylece orman, sevgi dolu uykuların kucağına kendini bıraktı. Yarın yeni bir gün, yeni bir macera ve yeni dostluklar getirsin diye beklemeye koyuldu. Tırtır'ın serüveni burada bitse de, hayal dünyasındaki iyilikler sonsuza dek sürecekti. Masalımız ormanın şarkısıyla son buldu.