Güneşli bir sabah, masmavi bir gökyüzünün altında Pofuduk Tavşan ve Kıvırcık Kuzu yeşil çimenlerin üzerinde zıplayarak oyunlar oynuyordu. Pofuduk Tavşan, bembeyaz tüyleri olan ve uzun kulaklarını her adımda sallayan neşeli bir arkadaştı. Kıvırcık Kuzu ise yumuşacık yünleri ve pembe burnuyla vadinin en tatlı kuzusuydu. Bu iki arkadaş o kadar iyi anlaşırdı ki her gün uyandıklarında birbirlerini bulur ve gün boyu sürecek maceralarını planlarlardı. O günkü planları ise derenin kenarındaki en büyük söğüt ağacının altına gidip orada dinlenmekti. Koştular, zıpladılar ve yolda karşılaştıkları kelebeklere selam verdiler. Yürürken yollarının üzerindeki küçük taşları topladılar ve dereye fırlatarak suyun çıkardığı pıt pıt seslerini dinlediler. Doğa o kadar güzeldi ki her şey onlara gülümser gibi geliyordu. Pofuduk Tavşan bir ara durup gökyüzüne baktı ve bembeyaz bulutların tıpkı arkadaşı Kıvırcık Kuzu’nun yünlerine benzediğini fark etti. Bunu söyleyince Kıvırcık Kuzu çok mutlu oldu ve arkadaşına en sevdiği papatyayı uzattı. Arkadaşlık, paylaşılan küçücük bir çiçekle bile kalbi ısıtmaya yetiyordu. İlerledikçe havanın biraz serinlediğini hissettiler ama bu onları durdurmadı çünkü birlikteyken kendilerini hep güvende hissediyorlardı. Söğüt ağacına vardıklarında gölgenin serinliği onları karşıladı. Burası, dalları suya değen çok yaşlı ve bilge bir ağaçtı. Tavşan ve kuzu ağacın altına oturdular ve suyun akışını seyretmeye başladılar. Dostluğun ne kadar kıymetli olduğunu o an sessizce düşünürken, ikisi de birbirine sahip olduğu için ne kadar şanslı olduklarını anladılar.

Bir süre dinlendikten sonra Pofuduk Tavşan çantasından küçük bir piknik sepeti çıkardı. İçinde taze havuç dilimleri ve biraz da tatlı marul vardı. Kıvırcık Kuzu ise yanında getirdiği mis kokulu taze otları ortaya koydu. İkisi de yemeklerini birbirleriyle paylaştılar. Pofuduk Tavşan havuçlarını bitirdiğinde, Kıvırcık Kuzu’nun hala çiğnemeye devam ettiğini gördü ve ona sabırla bekleyeceğini söyledi. Çünkü gerçek arkadaşlar birbirini beklemeyi, acele etmemeyi ve anın tadını birlikte çıkarmayı bilirdi. Karnı doyan Pofuduk Tavşan, 'Biliyor musun Kıvırcık Kuzu, sen yanımda olduğun zaman hiçbir şeyden korkmuyorum' dedi. Kıvırcık Kuzu ise başını tavşanın yanına koyarak 'Ben de öyle hissediyorum Pofuduk, beraberken dünya çok daha renkli ve eğlenceli' diye cevap verdi. O sırada derenin üzerinden renkli bir kuş geçti ve onlara cıvıltısıyla güzel bir şarkı söyledi. İki arkadaş bu şarkıya eşlik etmek için ellerinden geleni yaptılar. Tavşan kulaklarını ritme göre salladı, kuzu ise neşeli sesler çıkardı. Piknikleri sadece karınlarını doyurmakla kalmamış, ruhlarını da sevgiyle doldurmuştu. Havuçların çıtırtısı ve sütün tadı kadar lezzetliydi bu sohbet. Güneş yavaşça tepeden süzülüp yaprakların arasından onlara ulaşıyordu. Her şey o kadar huzurlu ve sakindi ki, zamanın nasıl geçtiğini hiç anlamadılar. Arkadaşlık bazen sessizce yan yana oturmak, bazen de bir havucu ikiye bölüp en büyük parçasını arkadaşına vermektir diye düşündüler. Bu düşünce ikisinin de yüzünde kocaman bir gülümseme yarattı. Paylaşmak, mutluluğu iki katına çıkarıyordu.

Oyun sırası geldiğinde Kıvırcık Kuzu, 'Hadi, saklambaç oynayalım!' diye bağırdı. Pofuduk Tavşan hemen kabul etti ve gözlerini kapatıp saymaya başladı: 'Bir, iki, üç, dört...' Kıvırcık Kuzu kendine saklanacak bir yer ararken kocaman bir kaya parçasının arkasına gizlendi. Ama beyaz yünleri kayanın arkasından pofuduk bir bulut gibi görünüyordu. Pofuduk Tavşan gözlerini açtığında hemen arkadaşını buldu ama onu üzmek istemedi. Bilerek başka yerlere baktı. 'Burada mısın Kıvırcık? Şurada mısın acaba?' diye seslendi. Kıvırcık Kuzu kıkırdamaya başladı ve en sonunda tavşan 'Seni buldum!' diyerek yanına koştu. İkisi de bu oyuna çok güldüler. Sonra sıra Kıvırcık Kuzu’ya geldi. Pofuduk Tavşan ise o kadar hızlıydı ki bir çalı arkasına pırt diye saklanıverdi. Kuzu onu ararken biraz zorlandı ama tavşanın sallanan uzun kulaklarını görünce yerini hemen anladı. Oyunlar onları yormuştu ama kalpleri neşeyle doluydu. Yorulunca tekrar çimenlerin üzerine uzandılar. Gökyüzündeki bulutların şekillerini birbirine benzettiler. Biri bir bulutu kocaman bir dondurmaya benzetti, diğeri ise bir balona. Hayallerini birleştirdikçe dünya daha da genişliyor, daha da güzelleşiyordu.

Arkadaşlık sadece oyun oynamak değil, aynı zamanda hayalleri de beraber kurmaktı. Pofuduk Tavşan bulutların arasında zıpladığını hayal etti, Kıvırcık Kuzu ise o bulutların içine yumuşacık bir yatak yapmıştı bile. Birlikte hayal kurmak, en zor oyunlardan bile daha eğlenceli geliyordu onlara. Çünkü iki zihin bir araya geldiğinde her şey daha parlak görünüyordu. Kalplerindeki o güzel sıcaklık, güneşin sıcaklığından daha fazlaydı. Her nefes alışlarında bu güzel günün sonuna gelmekten korkmuyorlardı çünkü yarın yine beraber olacaklarını biliyorlardı. Dostluğun en güzel yanı da bu emniyet duygusuydu.

Güneş yavaş yavaş batmaya başladığında gökyüzü turuncu, pembe ve mor renklere boyandı. Pofuduk Tavşan, 'Bak Kıvırcık, gökyüzü bize bir resim çiziyor' dedi. Gerçekten de ufuk çizgisi muazzam görünüyordu. İki arkadaş bu harika manzarayı izlerken birbirlerinin patilerini tuttular. O an hiçbir şeye ihtiyaçları yoktu, sadece yan yana olmak onlara yetiyordu. Akşam serinliği çıkınca Kıvırcık Kuzu, 'Üşüyorsan gel yanıma yaklaş, yünlerim seni ısıtır' diyerek Pofuduk Tavşan’ı yanına çağırdı. Pofuduk Tavşan arkadaşının o yumuşacık ve sıcak yünlerine sokuldu. Gerçekten de içi bir anda ısınıverdi. Yardımlaşmak ve birbirine destek olmak ne kadar da güzel bir duyguydu. 'Teşekkür ederim arkadaşım' dedi tavşan sessizce. Kuzu da 'Rica ederim, arkadaşlar birbirini korur' diye fısıldadı. Artık eve dönme vakti yaklaşmıştı ama bu güzel günü asla unutmayacaklardı. Kalkıp yavaş adımlarla yürümeye başladılar. Yol boyunca gördükleri her şeye bugünkü anılarını eklemişlerdi. Şu büyük taşın yanında saklambaç oynamışlardı, şu küçük derenin kıyısında karınlarını doyurmuşlardı. Her ağaç ve her çiçek artık onlara bu güzel günü hatırlatacaktı.

Yürürken birbirlerine yeni oyunlar hakkında fikirler verdiler. Yarın belki uçurtma uçururlar ya da gökkuşağının sonunu ararlardı. Onların hayal gücü sınır tanımıyordu çünkü iki kişiydiler ve birbirlerinden güç alıyorlardı. Yolun sonunda her ikisi de kendi evinin önünde durdu. Ayrılmak biraz zor gelse de, yarının umuduyla birbirlerine el salladılar. Gözlerindeki ışıltı, batan güneşten bile daha parlaktı. Arkadaşlığın gücü onları evlerine kadar takip eden tatlı bir uyku masalı gibiydi. Her ikisi de yataklarına yattıklarında günün ne kadar harika geçtiğini düşünerek gülümsediler. Dostluk gerçekten dünyanın en değerli hazinesiydi.

Pofuduk Tavşan yatağına girdiğinde kafasını yastığa koydu ve bugünkü maceralarını düşündü. Kıvırcık Kuzu’nun o yumuşak yünlerini, beraber yedikleri taze havuçları ve en çok da beraber gülmelerini hatırladı. Bir arkadaşı olduğu için kendini çok şanslı hissediyordu. Kıvırcık Kuzu da aynı anda kendi yatağında, tavşanın ne kadar hızlı koştuğunu ve saklambaç oynarken nasıl da nazik davrandığını düşünüyordu. İkisi de aynı gökyüzünün altındaydı ve aynı yıldızlara bakıyorlardı. Yıldızlar sanki onlar için gökyüzünde göz kırpıyordu. O akşam her ikisi de mışıl mışıl uykuya daldılar. Rüyalarında ise ormanın derinliklerinde rengarenk kuşlarla uçtuklarını ve devasa dondurmadan dağların üzerinde kaydıklarını gördüler. Dostlukları rüyalarında bile devam ediyordu. Masalımız ormandaki bu sıcak dostluk hikayesiyle son bulurken, ormandaki bütün hayvanlar da bu iki arkadaşın birbirine olan bağlılığını örnek alıyorlardı. Sevgi ve arkadaşlık paylaşıldıkça çoğalan, paylaşıldıkça dünyayı daha yaşanılır kılan en güzel duygulardır. Bir arkadaşın varsa, kalbinde her zaman bir güneş açar ve asla yalnız hissetmezsin.

Tıpkı Pofuduk Tavşan ve Kıvırcık Kuzu gibi, birbirimize destek olduğumuzda her zorluk kolaylaşır ve her oyun daha zevkli hale gelir. Gece olup herkes uyuduğunda, ay dede bile bu güzel dostluğun hatırına daha parlak parlamaya devam etti. Her çocuk bir arkadaşı olduğu sürece dünyanın en zengin çocuğudur. Kalbinizdeki sevgi hiç bitmesin, en güzel uykular ve en tatlı dostluklar sizin olsun. Pofuduk Tavşan ve Kıvırcık Kuzu’nun masalı burada bitti ama onların dostluğu sonsuza dek sürecek. Çünkü gerçek dostluklar asla bitmez, sadece yeni maceralarla her gün yeniden başlar. Yarın uyandıklarında yine buluşacaklar ve yeni şarkılar söyleyecekler. İyi uykular küçük dostlar, sizin de kalbiniz hep böyle yumuşacık ve sevgi dolu olsun.

Bu masal bizlere şunu öğretir; en güzel oyunlar arkadaşlarla oynanır, en tatlı yemekler onlarla paylaşılır. Birine 'günaydın' demek veya oyuncağını paylaşmak, kocaman bir dostluğun minik bir başlangıcı olabilir. Pofuduk Tavşan ve Kıvırcık Kuzu gibi biz de çevremizdeki arkadaşlara nazik davranmalı, onları beklemeyi ve onlara yardım etmeyi bilmeliyiz. Sevgi dolu bir kalp, dünyanın en güzel yuvasıdır. Uyandığınızda arkadaşınıza kocaman sarılmayı ve ona değer verdiğinizi göstermeyi unutmayın. Tıpkı bizim masaldaki kahramanlarımız gibi, birlikteyken her şey çok daha kolay ve her şey çok daha mutlu. Arkadaşlık, gökkuşağının tüm renklerini bir kutuya koyup beraberce izlemek gibidir. Bu masalın sıcaklığı rüyalarınıza dolsun, her yıldız size bir dostunuzu hatırlatsın. Dostlukla kalın, sevgiyle büyüyün. Ormanın derinliklerinden gelen bu hafif meltem, size Pofuduk Tavşan ve Kıvırcık Kuzu’nun selamını getirsin. Artık gözlerinizi kapatma vakti geldi, çünkü yarın yeni oyunlar ve yeni heyecanlar sizi bekliyor olacak. Dostlarınızla el ele, hep mutlu ve neşeli günlere yürüyün. Gökten üç elma düşmüş; biri bu masalı anlatana, biri dinleyen kuzucuklara, biri de dünyadaki tüm gerçek dostlara olsun. Sevginin gücüyle sarılın uykularınıza, yarın güneş yine sizin için doğacak ve dostluk şarkıları her yerde yankılanacak. Masalımız burada usulca sona ererken, kalbinizdeki o minik çiçek her zaman sulansın ve büyüsün. İyi uykular, güzel rüyalar.