Türkiye’nin doğusunda uzak bir yerde bir köy varmış. Köy kışın çok soğuk aylardan geçermiş. Çok fazla kar yağarmış. Bu yüzden hem çok soğuk olur hem de yaşam imkanları zor olurmuş. Özellikle çok fazla kar yağdığı zaman köyün diğer yerlerle olan iletişimi kesilirmiş. Yollar kapandığı için diğer araçlar köye ulaşamazmış. Bu köyde de minik bir okul varmış. Tek derslik ve tek öğretmen olurmuş orada. Burada ki öğrenciler de çok hevesli, çalışkan ve okumaya oldukça heveslilermiş. Okulda kitaplarla ilgili bir sorun varmış. Bu yüzden öğrenciler ve öğretmen Köye Gelen Kitaplar adlı bir proje yapmak istemiş.

Bu okulun imkanları çok kısıtlıymış. Kendi imkanları ile bir şeyler yapmaya çok zorlanıyorlarmış. Başka yerlerden de desteğe çok ihtiyaç duyuyorlarmış. Yeterli araç gereç ve kitapları yokmuş. Öğretmenleri bir kaç gündür düşünüyormuş. Bu araç gereç ve kitapları nasıl nereden temin etmeliyiz diye. Öğretmen, daha önce Mersin’deki bir okulda 5 yıl öğretmenlik yapmış. Bu yüzden hem o okuldan hem de diğer okullardan çok fazla tanıdığı varmış. “Onları arayıp yardım isteyebilirim” diye düşünmüş.

Öğretmen başka bir öğretmen arkadaşını aramış. Tüm durumu anlatmış. Ayrıca dışarı ile iletişimin zor olduğunu da belirtmiş. Öğretmen ise elinden gelen her şeyi yapacağını belirtmiş. Ertesi gün Mersin’deki öğretmen sınıfa gelip çocuklara bu durumu anlatmış. Evinizde veya çevrenizde okunmayan kitap veya okul araç gereçleri varsa bunları toplayıp birlikte köye yollayalım demişler. Bütün öğrenciler yardım ederiz demiş. Özellikle içlerinde Ali öğrenci bu duruma çok önem vermek istemiş. Çünkü uzak köye hiç yardım gitmemesine çok üzülmüş.

Ali, eve gidince babasına ve annesine durumu anlatmış. “Bu yüzden onlara elimizden geldiğince yardım etmeliyiz.”demiş. Ali ve ailesi birlikte iki kutu eşya toplamış. Sabah olunca Ali ve babası birlikte okula gitmişler. Öğretmeni bulmuşlar. 2 kutuyu da verince öğretmen çok sevinmiş ve Ali’ye bu kadar özen gösterdiği için teşekkür etmiş. Öğretmen tüm eşyaları kargoya vereceğini söylemiş. Bu yüzden kitap dışında bir eşya getirmek isteyenleri de bekleyeceğini söylemiş.

Sınıfta Melis diye bir öğrenci varmış. Elinde çok fazla kitap yokmuş. Ama kullanmadığı ya da ona küçük gelen eşyalar varmış. ” En azından başkası giyebilir.” diye düşünmüş. Bu yüzden kullanmadığı bir kaç eşyayı öğretmene vermeye karar vermiş. Öğretmen süreyi uzatmaya karar vermiş. Bir hafta bekledikten sonra herkes getireceği her eşyayı getirmiş. Öğretmen çocuklara çok teşekkür etmiş. Bu kadar duyarları bir birey oldukları için ayrıca kendisi çok sevinmiş. Öğretmen tüm eşyaları köydeki arkadaşına yollamış. Kutular köye geldikten sonra tüm öğrenciler çok sevinmiş. Eşyalar paylaşılmış ve tüm kitaplar dizilmiş. Bu kadar yardımsever arkadaşlar buldukları içinde çok sevinmiş. Bunun üzerine köydeki öğretmen bir mektup yazmaya karar vermiş. Bu mektubu da öğrencilere okusun diye öğretmen arkadaşına yollamış.

” Çocuklar, gönderdiğiniz tüm eşyalar bizi çok mutlu etti. Tüm kıyafetleri ve kitapları kullanacağız. Yardımlarınız için çok teşekkür ederiz. Buraya bir şeyler getittirmek oldukça zor oluyor demiş. Lütfen elinizdekilerin kıymetini bilin ve kullanmadıklarınızı bize göndermek için biriktirin.” demiş.

Sevgili Aileler; Bir Masal sitemizin size ve çocuklara faydalı olduğunu umarak masallar seçiyor, beğendiğinizi ve bizi takip ettiğinizi umuyoruz. Bizlere de faydalı olması açısından lütfen yorum bırakmayı unutmayın 🙂

Bir Masal sitemizin uygulamasını artık Akıllı telefonlarınıza yükleyebilirsiniz, Buraya tıklayarak Google Play’den Bir Masal uygulamamızı indirin.

Masalı yazan : Deniz Altıok. Bu masalın izinsiz kullanılması, kopyalanması ve yayınlanması yasaktır