Bir varmış bir yokmuş, Zeytin isimli sokaklarda yaşayan bir kedi varmış. Zeytin çok yaramaz, hareketli ama bir o kadar da tatlı ve sevilesi bir kediymiş. Turuncu gür tüyleri ve simsiyah yuvarlak gözlerinden dolayı Zeytin ismini vermişler ona. Zeytin kendini bildi bileli hep sokaklarda yaşarmış. Sokakta yemek bulur, yer, oyunlar oynar arkadaşlarıyla, uyur. Hayatı sokaktaymış yani. O yüzden insanlardan ürker ve onların zarar verebileceğini düşünürmüş kendince.

Bir gün okula giderken o sokaktan geçen genç bir çocuk olan Alper, Zeytin’i uyurken görmüş ve sevmek için yanına gitmiş. Zeytin hiç oralı bile olmamış ve kendini sevdirmeden kalkıp gitmiş. Zeytin’in kendine göre kuralları varmış; kendini sevdirmez, yemeğini hep arkadaşlarıyla yer ve tek başına uyurmuş. Sonraki gün tekrar oradan geçerken bu sefer Zeytin’e yemek veren Alper onu sevmeye çalışmış fakat sonuç yine Zeytin’in kalkıp gitmesi ile sonuçlanmış.

Okula gidip gelirken her gün Zeytin’i ziyaret etmeyi alışkanlık haline getiren Alper, ona mamalar, sular, oyuncaklar getirmeye başlamış düzenli olarak. Her seferinde de Zeytin’i sevmeye çalışıyormuş fakat Zeytin ısrarla kendisini sevdirmiyormuş ama getirdiği yemekleri yiyor ve oyuncaklarla oynuyormuş. Özellikle yumakla oynamaya bayılıyormuş, birden en sevdiği oyun o olmuş Zeytin’in. Günler, haftalar, aylar geçmiş…

Alper her gün bıkmadan usanmadan Zeytin’i görmeye gitmiş ama Zeytin yine hiç Alper’e yanaşmıyor, kendini sevdirtmiyor sadece yemekleri yiyormuş. Bir gün Alper okuldan eve dönerken Zeytin’e mama bırakmak için yanına uğramış ama Zeytin her zaman olduğu yerde yokmuş, Sağa bakmış, sola bakmış, arka sokağa bile bakmış ama yok, bir türlü Zeytin’i bulamamış! Mamayı her zamanki yerine bırakarak tam oradan ayrılacakken bir hırıltı duymuş. Arkasını bir dönmüş ki ne görsün! Zeytin ağır aksak ona doğru geliyor. Alper telaşlanmış ve hemen Zeytin’i kucağına alıp eve götürmüş.

Annesi ve kız kardeşi Alper’in her gün anlata anlata bitiremediği kedinin o olduğunu anlamışlar. Ama o yorgun ve bitkin halini görünce onlar da çok üzülmüşler. Anneleri hemen Zeytin’i ılık suyla yıkamış, yavaş yavaş onu incitmeyerek kurulamış. Zeytin yıkanmamın verdiği rahatlıkla uyumuş. Uyanıp kendine gelince ilk başta olduğu yeri yadırgamış ve ürkmüş ama Alper’i karşısında görünce rahatlamış. Alper’i hatırlamış hemen. Zeytin evdeki iyi bakımla ve vitaminli mamalar sayesinde birkaç güne toparlanmış. O birkaç gün içinde birbirlerine o kadar çok alışmışlar ki ne onlar Zeytin’in gitmesini istiyorlar ne de Zeytin onların yanından ayrılmak istiyormuş.

Zeytin insanlara karşı hem ürkek davrandığı için emin olamamış evde kalabileceğinden ve gitmeye çalışmış. Alper onun için aldığı yeni oyuncaklarla gelip, “Gitme Zeytin, sana çok alıştık biz,” deyince Zeytin hemen kabul etmiş ve ona yanaşıp kendini sevdirmiş ilk kez. Zeytin artık insanlara karşı ürkekliğini Alper ve ailesi ile aşmış ve ailenin yeni üyesi olmuş. Sürekli ip yumağı ile oynayan ve iyi beslenen Zeytin halinden çok mutluymuş.

 Bu masalı dinlemek için buraya tıklayın.

Sevgili Aileler; Bir Masal sitemizin size ve çocuklara faydalı olduğunu umarak masallar seçiyor, beğendiğinizi ve bizi takip ettiğinizi umuyoruz. Bizlere de faydalı olması açısından lütfen yorum bırakmayı unutmayın 🙂

Bir Masal sitemizin uygulamasını artık Akıllı telefonlarınıza yükleyebilirsiniz, Buraya tıklayarak Google Play’den Bir Masal uygulamamızı indirin.

Masalı yazan : Deniz Altıok. Bu masalın izinsiz kullanılması, kopyalanması ve yayınlanması yasaktır.